تكملهء درس شماره 450 ب ) بررسى مسأله 7 1 ) متن مسأله لا يصح نكاح السفيه المبذر الّا باذن الولى ، و عليه ان يعين المهر و المرأة ، و لو تزوج بدون اذنه وقف على اجازته ، فان رأى المصلحة و اجاز صحّ ، و لا يحتاج الى اعادة الصيغة ؛ لانّه ليس كالمجنون و الصبى مسلوب العبارة ، و لذا يصح وكالته عن الغير فى اجراء الصيغة و مباشرته لنفسه بعد اذن الولى . 2 ) توضيح مسأله سفيه از نظر لغت به معناى كسى است كه عقل درستى نداشته ، ابله و نادان بوده اشتباهاتش از حد متعارف بيشتر است ولى به حد جنون نمىرسد ، و در اصطلاح فقهى به كسى كه در خصوص امور مالى داراى رشد نباشد ، اطلاق مىشود . « مبذّر » هم در لغت به معناى كسى است كه در تصرفات مالى ولخرجى بىحساب مىكند و اموال را هدر مىدهد ، و در اينجا مراد از اين قيد تقريباً همان سفيه به معناى شرعى است ، بنابراين اگر مراد از سفيه در عبارت مصنف مفهوم شرعى آن باشد قيد « مبذر » توضيحى است ، و اگر مراد از سفيه ، معناى لغوى آن باشد ( احتمال اراده معناى لغوى مستبعد نيست چون مسلماً معناى لغوى اين كلمه مهجور نشده كه ديگر اصلًا استعمال نشود ) در اينجا قيد مبذّر توضيحى نيست ، بلكه موضوع كلام نادانى مىباشد كه در امور مالى از رشد كافى برخوردار نيست ، البته در اين صورت با تنقيح مناط حكم ديگر مصاديق سفيه شرعى هم استفاده مىشود . به هر حال از اين مسأله استفاده مىشود كه مطلق سفيه شرعى ، در ازدواج استقلال نداشته و بايد اجازه ولى همراه عقد وى باشد .